Dag 50 Sportrusten

Vandaag is het dag 50 van het Sportrusten programma dat ik volg. Precies halverwege dus en daarom nog evenveel dagen tot de marathon. Het lopen bevalt me prima en waar ik aanvankelijk dacht dat 4 keer in de week trainen een opgave zou zijn, voelt het erg fijn en misschien zelfs een beetje verslavend. Ik kijk uit naar de volgende training! Vanavond weer een rondje van 12 km. Lekker begin van het weekend  😉

Share Button

Doneren en doseren

Ontzettend blij ben ik met de donaties die zijn binnengekomen voor het MS Fonds. Na een paar dagen staat de teller al op 227 euro, echt super! Dat vrienden en zelfs onbekenden doneren, motiveert mij om er extra voor te gaan.

En daar komt doseren om de hoek kijken. Want door mijn enthousiasme ging ik vandaag wat te hard van start. 10 km voluit volgens het Sportrusten programma betekent ook 10 km… en niet 6 km en dan de pijp helemaal leeg hebben. Dat overkwam mij vandaag wel. Natuurlijk wilde ik mijn tijd verbeteren, dus ging ik met een mooi tempo van start. Mijn Polar gaf een schatting van de eindtijd: 44 minuten ruim. Naarmate de afstand vorderde liep schatting en ook mijn hartslag op. Na 6 km heb ik noodgedwongen een break moeten inlassen, om het daarna wat rustiger aan te doen. Uiteindelijk werd de 10 km in net geen 49 minuten voltooid. Bijna 3 minuten langzamer dan de vorige keer.

Wat heb ik hiervan geleerd? 10 km voluit betekent ook doseren. Dat doet me denken aan de uitspraak van mijn collega’s die vorig jaar de NY marathon liepen: “Hold your horses in the barn”.

10 km Voluit

 

Share Button

Eerste donaties

Gisteravond ben ik er eens voor gaan zitten. Een mail, tweet en facebookbericht. De missie: mijn actie voor het MS Fonds zo breed mogelijk onder de aandacht brengen! Het is dan ook erg leuk om te merken dat binnen een aantal uren na het versturen van mijn berichten al de eerste donaties een feit zijn. Ook ontvang ik allerlei positieve reacties op mijn initiatief. Daar ben ik erg blij mee.

Vanavond ga ik vogels kijken, maar morgen mag ik mezelf weer eens testen door een 10 km VOLUIT te gaan. Deze donaties stimuleren me om er vol voor te gaan. Bedankt!

 

Share Button

Spannend rondje

Ik vond het maar spannend vanmorgen. Het “rondje” van vrijdag stond me nog vers in het geheugen. Dione ging met een vriendin hardlopen en even later ging ik de deur uit. Rustig aan beginnen en vooral lekker lopen. Voor de zekerheid had ik mijn nieuwe schoenen maar aangetrokken, een goede demping kon ik wel gebruiken. Zo gauw ik last van de schenen zou krijgen, zou ik stoppen. Het ging gelukkig goed! Ik heb de hartslag maar genegeerd en heb me niet te druk met mijn Sportrusten programma bezig gehouden. Lekker lopen, genieten van het mooie weer en de omgeving. Uiteindelijk werd het rondje bijna 8,5 km. Nu snel douchen en de schilderskwast pakken. Dat kan ook mooi met dit weer  😉

Share Button

Vroege vrijdagochtendloop

Zes uur, de wekker gaat. Ik ben gelijk klaarwakker en spring uit bed. Het is vrijdag en dan heb ik de gewoonte om voor het werk mijn trainingsrondje te lopen. Vandaag staat er 12 km bij 141 BPM op het programma. Ik weet al precies waar ik langs wil. Het rondje van vorige week was prachtig en vraagt om een herhaling. Snel trek ik mijn loopkleding aan, drink nog wat en doe een rustmeting voor mijn hartslag. 48, niet helemaal zo laag als ik had verwacht, maar prima! Ik loop naar buiten terwijl ik ademhalingsoefeningen doe. Een druk op het horloge en het looprondje is begonnen. Nog maar net het bruggetje over merk ik dat het niet zo lekker loopt als normaal. Mijn schenen zijn wat gevoelig. Zal wel over gaan denk ik nog, maar een paar honderd meter later twijfel ik. Is het wel verstandig om te lopen? Forceer ik dan niet te veel? Het gevoel in de schenen verandert niet, ik moet kiezen. Doorgaan of rechtsomkeert. Ik besluit het laatste te doen en ben om half 7 weer thuis. Agnes staat in de keuken en schrikt van de deur die open gaat. Ze had mij pas over een uur thuis verwacht. “Wat is er aan de hand?”

Als ik één ding heb geleerd in de jaren dat ik sport, is dat je moet luisteren naar je lijf. Zo gauw het begint te protesteren is het zaak je training aan te passen. Waarschijnlijk was het gevoel in de schenen tijdens het lopen vanzelf minder geworden naarmate ik verder was gelopen, maar ik doe liever een stapje terug. De marathon is over 2 maanden en ik neem geen risico hiermee. Shin Splints is een veel voorkomende hardloopkwaal, waar ik een aantal jaren geleden ook last van heb gehad. Forceer je het, dan zit je zomaar maanden in de lappenmand. Vandaag wordt dus een rustdag en inmiddels ligt het coolpack in de vriezer. Straks maar even wat kou erop en dan kijk ik zondag wel opnieuw hoe het gaat. Als alternatief voor het lopen kan ik altijd nog een training op de crosstrainer doen, of een lekker en rondje op de racefiets maken. Dat is een stuk minder belastend voor de schenen en ook best leuk om te doen!

Share Button

Blessure valt mee

Vorige week had ik mijn twijfels. Hoe houdt mijn kuit zich?  De zondagtraining heb ik overgeslagen een intensieve korte ronde leek me niet verstandig. We zijn naar Schiermonnikoog geweest en meer dan een rondje fietsen en wat op het strand liggen heb ik niet gedaan. Op het strand had ik alle tijd om mijn kuit wat te masseren en met de hulp van wat zalfjes ging het langzaam beter.

Dinsdag ben ik voor het eerst weer voorzichtig gaan hardlopen. 5 km ‘vogels kijken’ ging prima. Ik had daardoor ook wel vertrouwen in de 10 km die ik een dag later zou lopen. Dat vertrouwen bleek terecht. Samen met Dione, die op de fiets mee ging, heb ik een lekker rondje kunnen doen. Echt fijn dat ze mee ging, dat motiveert enorm en is een fijne afwisseling op de rondjes die ik alleen loop.

Gisterochtend ging ik wel alleen op pad. Om 6 uur de wekker gezet zodat ik om half 7 aan mijn training kon beginnen. Het had behoorlijk geregend, maar was net weer droog waardoor de temperatuur aangenaam was om te lopen. In een mooi stabiel tempo heb ik de 13 km gelopen terwijl ik ondertussen kon genieten van de rust om me heen. Een ree die me op het fietspad staat aan te staren en op het laatste moment wegsprint, vogels die weer actief worden en een enkele fietser die onderweg is. Langzaam ontwaakt iedereen en komt het leven op gang. Dat vind ik toch wel erg fijn van een ochtendloopje. De dag wordt langzaam gestart en vol energie ga je daarna naar je werk.

Een week na mijn eerst pijntjes in de kuit ben ik enorm blij dat de blessure uiteindelijk enorm is meegevallen. Het een heel duidelijk signaal geweest dat overbelasting serieus genomen moet worden. Met de toenemende intensiteit van de trainingen de komende tijd is dit wel een aandachtspunt. Ik blijf alert en hoop dat het hierbij blijft!

Share Button

Kuitblessure

Schreef ik vrijdag nog dat ik bloedfanatiek werd van het trainen, is het een dag later waardeloos met mijn rechterkuit. Tijdens de vrijdagtraining had ik nog nergens last van, maar ’s avonds hebben we met de meiden nog een stukje gefietst en toen begon de kuit op te spelen. Balen! Wat is er aan de hand? En hoe snel is het weer over? Afgelopen weekend heb ik daarom maar rustig aan gedaan. Geen rondje gelopen met Dione, de zondagtraining laten schieten en de kuit wat gemasseerd. Morgen staat er een rondje vogels kijken op het programma. Ik ga de 12 minuten regel maar toepassen. Rustig aan beginnen en na 12 minuten bepalen of ik terug ga of het rondje af maak. Ik kan het niet hebben als het nu erger wordt, dus ik forceer maar niets. Wordt vervolgd…

Share Button

Bloedfanatiek

Het lopen van een marathon doe je niet zomaar, daar moet flink voor getraind worden. Zoals bekend volg ik het Sportrusten programma, wat neerkomt op 4 trainingen per week. Inmiddels ben ik daar 30 dagen mee gevorderd en heb ik nog geen training overgeslagen. Het voelt heerlijk en na elke training kijk ik weer uit naar de volgende. Hardlopen gaat in je hoofd zitten, vaak denk je er aan of praat je erover. Ook verdiep ik me steeds meer in achtergrond info over herstel, voeding, hartslag etc. Eigenlijk kun je wel zeggen dat ik er bloedfanatiek van word en alles wil weten.

Het is dan ook heel anders dan gewoon elke week een paar loopjes doen. Je werkt echt ergens naar toe: 18 oktober staat met een dik rood uitroepteken in mijn agenda. Dan moet het gebeuren, de TCS Amsterdam marathon. Alles moet daarvoor wijken, daar pas ik mijn agenda, dagindeling en zelfs mijn voeding op aan. Het effect is dan ook goed merkbaar. Ik ben fitter, mijn conditie is verbeterd en langzaam komt mijn streefgewicht in beeld.

Vooraf had ik nooit bedacht dat het lopen van een marathon zo’n grote impact zou hebben. Ik verwachtte een reeks trainingen, waar ik me van tijd tot tijd toe zou moeten zetten. Dat ik het zo gaaf vind is prachtig. Mijn familie vraagt zich daarom terecht af of de marathon eenmalig is of…..

Dat zien we na 18 oktober wel 😉

Share Button

10 km VOLUIT

voluit

Gisteren heb ik samen met Dione een rustig rondje gelopen. Vogels kijken, maar er was nauwelijks een vogel te bekennen. Wel veel naaktslakken onderweg, dat kwam natuurlijk door de regen. Het rustige lopen zorgt voor een goed herstel. Vanmorgen was mijn rusthartslag 43, nog nooit had ik ‘m zo laag gemeten. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou gaan en had stiekum best wel hoge verwachtingen…

Na het werk was het dus zo gauw mogelijk eten, zodat het eten wat kon zakken. Mijn nieuwe compressiekousen waren ook binnengekomen, dus die hebben vandaag een debuut gemaakt. Agnes had ik gevraagd mee te fietsen, zodat ze me onderweg wat drinken kon aangeven. Ik was superblij dat ze mee ging. Al bij de start ging het vrij hard. Steeds had ik het idee dat de rem er iets op moest, maar uiteindelijk ging het tempo steeds omhoog. Na 5 km begon het tempo en de hoge buitentemperatuur me we wat op te breken, maar door ademhalingsoefeningen te doen kon ik mijn hartslag onder controle houden. De laatste kilometers waren wel afzien. Ik heb onderweg dan ook flink zitten klagen  tegen Agnes, maar doordat ze naast me fietste werd ik continu getriggerd om maar door te gaan. Uiteindelijk kwamen de laatste meters in zicht. Bij het 10 km piepje van de Polar kon de rem erop. Nog een paar honderd meter uitlopen naar huis en toen kon ik tevreden een recoverydrink maken. De 10 km gingen met 4:38 gemiddeld en daar was ik best blij mee. Over een paar weken weer een 10 km voluit. Wat zal dat worden?

Share Button

Dag 25 sportrusten: RUST

Het is alweer dag 25 van het sportrustenprogramma. Een kwart zit er dus al op! Tot nu toe gaat het allemaal prima en loop ik met plezier 4 keer per week. Afgelopen dagen heb ik nog een paar rondjes gelopen; vrijdagochtend voordat ik naar het werk ging 11 km en zondag nog een rondje van 8 km. Vandaag is een rustdag. Ik kijk wel uit naar komende woensdag, want dan staat de 10 km VOLUIT op het programma. Wat zal ik dan lopen. Zal het vergelijkbaar zijn met mijn tijd bij de Asserstadsloop? Door vandaag te rusten en er morgen een rondje vogels kijken op de agenda staat kan ik mooi herstellen.

Of ik ook daadwerkelijk herstel, hou ik bij door elke ochtend mijn rusthartslag te meten. Loopt deze op, dan heb ik te hard getraind. Voorlopig ziet dat er goed uit. Tijdens mijn inspanningstest was de rusthartslag 55, maar nu zit ik elke ochtend rond de 46 slagen per minuut. Hoewel de verleiding groot is om af en toe iets sneller te gaan lopen of wat meer te doen (bijvoorbeeld een ronde fietsen), houd ik me maar aan het schema. Na de marathon is er nog tijd genoeg om te fietsen of andere activiteiten te doen!

Share Button