10 km VOLUIT

voluit

Gisteren heb ik samen met Dione een rustig rondje gelopen. Vogels kijken, maar er was nauwelijks een vogel te bekennen. Wel veel naaktslakken onderweg, dat kwam natuurlijk door de regen. Het rustige lopen zorgt voor een goed herstel. Vanmorgen was mijn rusthartslag 43, nog nooit had ik ‘m zo laag gemeten. Ik was dus erg benieuwd hoe het zou gaan en had stiekum best wel hoge verwachtingen…

Na het werk was het dus zo gauw mogelijk eten, zodat het eten wat kon zakken. Mijn nieuwe compressiekousen waren ook binnengekomen, dus die hebben vandaag een debuut gemaakt. Agnes had ik gevraagd mee te fietsen, zodat ze me onderweg wat drinken kon aangeven. Ik was superblij dat ze mee ging. Al bij de start ging het vrij hard. Steeds had ik het idee dat de rem er iets op moest, maar uiteindelijk ging het tempo steeds omhoog. Na 5 km begon het tempo en de hoge buitentemperatuur me we wat op te breken, maar door ademhalingsoefeningen te doen kon ik mijn hartslag onder controle houden. De laatste kilometers waren wel afzien. Ik heb onderweg dan ook flink zitten klagen  tegen Agnes, maar doordat ze naast me fietste werd ik continu getriggerd om maar door te gaan. Uiteindelijk kwamen de laatste meters in zicht. Bij het 10 km piepje van de Polar kon de rem erop. Nog een paar honderd meter uitlopen naar huis en toen kon ik tevreden een recoverydrink maken. De 10 km gingen met 4:38 gemiddeld en daar was ik best blij mee. Over een paar weken weer een 10 km voluit. Wat zal dat worden?

Share Button