Hardlopend water drinken

Vandaag was ik voor mijn werk een dag in Emmen. De hele dag binnen terwijl buiten de zon schijnt. Tussen de middag maar door gewerkt, lunchen en werken tegelijk. Gelukkig gingen de zaken voorspoedig en kon ik zo op tijd mijn werk afronden. Ik zag mijn kans schoon, nog snel even een rondje lopen voor het eten!

Eenmaal thuis bleek Danée wel mee te willen op de fiets. Snel heb ik haar mountainbike uit de garage gepakt, bidon met water gevuld en zo konden we vertrekken. Gezellig kletsend reed ze naast me, constant op de kilometerteller kijkend. ‘Weet je wel hoe snel je gaat?’. ‘We hebben bijna x kilometer gedaan’. Ze had het er maar druk mee.

plastic_bekers

Nu ze mee ging kon ik ook fijn oefenen met drinken onderweg. Uit een bidon gaat dat prima, maar bij de marathon hebben ze bekertjes. Het lijkt me namelijk erg vervelend om in Amsterdam bij elke waterpost stil te moeten staan om te drinken. Dan ben je helemaal uit je ritme en hoe kom je dan weer op gang?

Ik heb Danée dus een paar keer naar voren gestuurd zodat ze een bekertje kon vullen en klaar stond als ik langs liep. Snel pakte ik dan het bekertje over en probeerde dat zonder al te veel te knoeien leeg te drinken. Dat valt nog niet mee, ondanks dat ik het bekertje wat samen had geknepen. Zo verloor ik minder water en kon ik toch tempo houden. Na 3 keer oefenen had ik wel genoeg gehad. Binnenkort nog maar eens een rondje lopen samen met Danée, dan gaat het de 18e vast goed komen.

Share Button